نمین فولکلورو اؤزل سایی

اولو تانرینین آدی ایله

آذربایجان ائل بیلیمی درنگی نین آیلیق ایچ بولتنی

شهریور (زومار آیی) 390 1

اوتوز اوچونجو سایی

نمین فولکلورو اؤزل سایی

رداکتورلار : علیرضا صرافی _ محمد علیپور مقدم

بوسایینینباشیازاری: سولماز پورنعمت

قرافیست : وحید دولتشاهی

ایچیندهکیلر

باشیازی/ 2

آتاسؤزلریودئییملر/ احمد اشرفی نوشنق / 3

نمینآتاسؤزلریودئییملریندن/ غلامرضا )علی( صفائی / 7

پیلهچایداایشلننبیرنئچهآتاسؤزوودئییمو. . ./ سولماز پورنعمت / 9

]یئرل سؤزلر [ «نیارا»دانبیرنئچهیئرلسؤز/ محمد علی اوجاقی نیارقی / 15

پیله چایآغزیبیرنئچهسؤزجوک/ سولماز پورنعمت / 17

پیلهچایآغزینداایشلهننبعضیترمینلر/ سولماز پور نعمت/ 22

لایلالار/ محمد علی اوجاقی نیارق / 23

شیفاهیتاریخ/ احمد اشرفی نوشنق / 25

ساوالانلالاسیزاولماز/ محبت فروغی/ 29

آلقیشلاروقارقیشلار/ دکتر احد پیشگر نمین/ 30

]مراسیملر [ اورنجکندیندهقندسیندیرماگئجهسی/ محمد موسا زاده / 33

عروسیدرپیله چاینمین/ سولماز پورنعمت / 36

]مادی فولکلور [ نمونههاییازمعماریسنتینمین/ سولماز پورنعمت / 44

گلیمعنبران/ مهدی مرادی / 47

مکتوبلار / 52

/ 7 نظر / 4 بازدید
رفیق نیا

سلام با پنج گدازه-شعر کوتاه زیرپای آینه،آتشفشانی کرده است آتش این شعرها گداختنی نیستند تشریفرما شوید.

اولو اولوس

سالاملار سایین باجیم فولکلوروموزون توپلاماسی بیزیم ائده بیله جیمیز ان اؤنملی ایشلردن بیریسی دی. یالنیزجا آذربایجان تاریخی دئییل، تورک تاریخینی دییشدیره بیلن" توروک" لرله ایلگیلی اولان بیر یازی ایله قوللوغونوزدایام. بو 4200 ایللیک قایناقلارین اولدوغونو هر کس بیلمه لی دی.

مهدوی

سلام از 7 ماه ژیش بولتن رزور کردیم اونوقت س میدی میگی تموم شد ؟ عجب[تعجب]

الچین

سلام نظرلردع لطفا ترکی یازلسن

حبیب نوبخت نیارق

اشعار جهت شرت در جشنواره ی شعر مشگین ارسال می گردد. اگه فقط ارسال یک شعر از هر شاعر ممکن است شعر دومی را ارسال کنید. با تشکر. 1. افسانه ی هستی شبنمی بـر رنگ و بـوی بوستان خندید و رفت/ همچو درویشی که بر ملک شهان خندید و رفت بنده ی آنـم که چـون افسانـه ی هستی شنیـد/ بـر پـی سسـت بنـاهـای گمان خندید و رفت من همـان موهـوم بنیـادم کـه ماننـد حبـاب/ بر حیات خواب وارش یک دهان خندید و رفت من همان شمعم که در هستی گدازی های خویش/ آشکارا گریـه کـرد و در نهان خندید و رفت بس کن و بیتی ز صائب گو که دلخون غنچه ای ست/ کز طرب یک گل نچید و در خزان خندید و رفت «وقت آن کس خوش که چون برق از گریبان وجود/ سر برون آورد و بر وضع جهان خندید و رفت» توض

حبیب نوبخت نیارق

شعر: افسانه ی هستی شبنمی بـر رنگ و بـوی بوستان خندید و رفت همچو درویشی که بر ملک شهان خندید و رفت بنده ی آنـم که چـون افسانـه ی هستی شنیـد بـر پـی سسـت بنـاهـای گمان خندید و رفت من همـان موهـوم بنیـادم کـه ماننـد حبـاب بر حیات خواب وارش یک دهان خندید و رفت من همان شمعم که در هستی گدازی های خویش آشکارا گریـه کـرد و در نهان خندید و رفت بس کن و بیتی ز صائب گو که دلخون غنچه ای ست کز طرب یک گل نچید و در خزان خندید و رفت1 «وقت آن کس خوش که چون برق از گریبان وجود سر برون آورد و بر وضع جهان خندید و رفت» بیت آخر از صائب است.

حبیب نوبخت نیارق

شعر: نمود رنگ ها در کنـار خویشتـن از خـود جدا افتاده ام قطـره ی اشکم کـه از چشم خدا افتاده ام از جنـون پـروازی مرغ خیـالم در عـدم در قفس هـای نمـود رنـگ ها افتاده ام چون بخار آب کز سنگینی اش افتد ز ابر بـا تعیــن یـافتـن از کبـریـا افتاده ام چون سپند سوخته، چون مرغ با غم ساخته هـم ز پـا افتـاده ام، هـم از نوا افتاده ام ابرم آن ابری که بـر دشت عدم باریده ام شمعم آن شمعی که در ظلمت سرا افتاده ام تا که فهمیدم کی ام، حیرانی ام کشت ای حبیب بـی تعیـن در تعیـن هـا چـرا افتاده ام؟