سفری کوتاه به خواجه بولاغی نمین

یکی از این حکایت ها مربوط می شود به قهرمانی تاریخ ساز معروف به صدآفرین.حکایت این قهرمان را علاوه بر دیگران از پدر عزیزم بارها شنیده ام که:در جنگ جهانی دوم وقتی قوای روس به کشور عزیزمان هجوم می آورد مردم این محال (نمین) به مبارزه برمی خیزند.هرچند قوای دولتی مقاومت چندانی از خود نشان نمی دهند.در این میان شخصی بنام حسین علی(معاون پاسگاه مرزی ـ روستای خواجه بولاغی) یک تنه در یک خط مرزی با قوای روس به مقابله می پردازد و قهرمانانه از خاک میهن دفاع می نماید.تا جایی که به خاطر رشادت های زایدالوصفش به صد آفرین و حتی به هزار آفرین مشهور می شود.این مبارز با تمام رشادتها سرانجام(بعد از اتمام فشنگ)در یک نبرد تن به تن بدرجه رفیع شهادت نائل می گردد.و در محل شهادت یعنی در محوطه پاسگاه(صدآفرین)دفن می شود.

تا چندی پیش هر وقت صحبت از صدآفرین می شد با خود می گفتم کاش توفیقی نصیب شود مزار این ابرمرد میدان را از نزدیک زیارت کنم.خوشبختانه اخیرا در راستای تحقیقات میدانی از روستاهای نمین توفیقی حاصل شد تا با همکاری و همراهی خانم پورنعمت (نویسنده و پژوهشگر نمینی) بر سر  مزار شهید صدآفرین حاضر شده و  با ادای احترام و نثار فاتحه بر روح پرفتوحش بتوانیم حداقل وظیفه خود را در مقابل جان فشانی هایش ادا نماییم.

مزار این بزرگمرد تاریخ منطقه با معماری خاصی توسط آقای طومار جعفری در مدت بیش از ۵ ماه در سوم شهریور ۱۳۸۸تجدید بنا شده است و متن نسبتا مفصلی هم در مورد شخصیت این قهرمان بر روی سنگ مزار حک شده است.

سنگ مزار های قدیمی هم در کنار این مقبره نگهداری می شود از روی اولین سنگ گذاشته شده بر روی مزار نوشته زیر را یادداشت کردم.

"آرامگاه هزار آفرین ـ بر تو صدآفرین.اولین قربانی سوم شهریور ۱۳۲۰ ـ ژاندارم شهید حسین علی صدآفرین"

مقبره صدآفرین در داخل محوطه پاسگاه صدآفرین در منطقه نمین واقع است.تو گویی هنوز هم از لابلای تپه های پیله رود صدای رعد آسای این قهرمان که مردم را به پایداری و مقاومت فرا می خواند پژواک می یابد.

طمع به خاک من ای زبون تو مکن                     که سینه ات به تیر بلا بر شراره می دوز

/ 28 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
تورک اوغلو

سلاملار با قوش دیلی زبان رمزی قشقایی ها در خدمتتونم

دیگری

سلام شما مگه نمیتونید گروه داشته باشید. اصلا تو خودت چه مشکلی داری که نمیتونی گروه تشکیل بدی، سعی کن تو می تونی،خودت میتونی بهترین کارگردان و سرپرست باشی تو شهر خودت چه چیزی از بچه های بیله سوار و پارساباد کم داری[چشمک][گل][گل][گل][چشمک]

دیگری

سلام شما مگه نمیتونید گروه داشته باشید. اصلا تو خودت چه مشکلی داری که نمیتونی گروه تشکیل بدی، سعی کن تو می تونی،خودت میتونی بهترین کارگردان و سرپرست باشی تو شهر خودت چه چیزی از بچه های بیله سوار و پارساباد کم داری[چشمک][گل][گل][گل][چشمک]

تورک اوغلو

سلاملار سایین باجیم با چگونگی نامگذاری برخی از حیوانات و اصوات آنها در میان ترکان قشقائی منتظرتونم

محمدیان

ضمن سلام وعرض ارادت به مقام و ساحت مبارک این شهید بزرگوار وخسته نباشید به دوست خوبم اجاقی عزیز باید عرض کنم که اشتباهاتی سهوی کوچک در مورد مکان پاسگاه وجود دارد و بهتر است بجای خواجه بلاغی ،دلیکلی داش وپیله رود را مرقوم فرمایند چراکه قبل از هر مسئله ای برای نویسنده تحقیق و امانتداری مهم است و در این مطلب بنده مقصر اصلی خانم سولماز رو میدونم بدلیل اینکه آقای اجاقی منطقه مورد نظر را بطور کامل نمیشناخت. بهر حال قابل تقدیر است که عزیزی قبول زحمت فرموده و به زیارت آرامگاه این شهید رفته است .

قارلی ساوالان

سلام سولماز خانم وبلاگتون خیلی عالی وپر محتواست خسته نباشی درود بر شما وهمه اذربایجانیهای غیور

غلامرضا

روح بزرگ ان شجاع وقهرمان وطن را صد درود می فرستم.صد افرین سنه

نیارق پژوهی

سلام به مدیریت وبلاگ و جناب محمدیان که ما را با ارسال نظر مورد لطف قرار داده اند.حقیر هم مثل سایر عزیزان فرهنگ دوست بر خود وظیفه میدانم که وجب به وجب خاک مقدس محال نمین را گشته و درد دل اهالی و هر آنچه دیده ام را بقلم بیاورم که این ممکن نیست مگر با همکاری شما دوستان.اگر سهوی در آوردن نام مکانها در این مقال رخ داده عذر ما را پذیرا باشید باز بایستی تحقیقات بیشتری صورت پذیرد تا حقیقت روشن شود.از نظرات سازنده و راهگشایتان ما را محروم نفرمایید