ناگفته هایی از خلبانان زن در ایران

  • تعداد بانوانی که در حرفه خلبانی مشغول به کار هستند در کشور ما چندان زیاد نیست. شما چطور وارد این حرفه شدید؟

تیرماه ١٣٨٨ همزمان در مقطع کارشناسى در ۲ رشته حقوق و مترجمى زبان فارغ‌التحصیل شدم. آذر همان سال براى آموزش خلبانى‌ به کالج آموزش خلبانِ هواپیمایى ماهان مراجعه کردم و پس از گذراندن آزمایش‌هاى متعدد پزشکى شامل نوار مغز، نوار قلب، اکوى قلب، عکس قفس سینه، بینایى‌سنجى، شنوایى‌سنجى، فاکتور‌هاى مختلف خون‌، سلامت دندان و در نهایت سلامت روح و روان‌، موفق به دریافت مجوز لازم براى انجام پرواز‌هاى آموزشى با هواپیماى سبک تحت نظر استادان پروازى شدم.

 

  • این دوره آموزش چقدر طول کشید؟

دوره آموزش خلبانى حدود ۲ سال طول کشید. پس از اتمام دوره، یک شرکت هواپیمایى از من برای کار دعوت کرد. در ۵ مرحله آزمون‌هاى مختلف به زبان انگلیسى شرکت کردم و با کسب نمره قبولى وارد ایرلاین شدم تا به عنوان خلبان هواپیماى مسافربرى پرواز کنم. در همین زمان براى ادامه تحصیلات دانشگاهى در کنکور کارشناسى ارشد شرکت کردم و با کسب رتبه ٩ کنکور در سال ٩٠ وارد مقطع فوق‌لیسانس شدم. در سال ٩٢ موفق به کسب مدرک کارشناسى ارشد MBA شدم. همزمان با پرواز درس مى‌خواندم. این کار آسان نبود اما از پرواز انرژى لازم را دریافت مى‌کردم.

 

  • نظر اعضای خانواده درباره خلبان شدن شما چه بود؟ مخالفتی نداشتند؟

نه‌تنها مخالفتی وجود نداشت، بلکه در تمام این مدت از سوی خانواده حمایت مى‌شدم. آنها مدام براى پیش رفتن در این زمینه مرا تشویق مى‌کردند، با توجه به هزینه‌هاى سنگین آموزش خلبانى در تمام نقاط دنیا، اگر حمایت‌هاى مالى پدرم نبود، هرگز از پس این کار برنمی‌آمدم.

 

  • رسیدن به موفقیت برای بانوان در شهرهای کوچک تا حدودی با محدودیت مواجه است. نظر شما در این باره چیست و چه توصیه‌ای به بانوان شهرستانی دارید؟

به نظر من محدودیت همیشه وجود دارد. آنچه باعث موفقیت می‌شود تلاش برای پشت سر گذاشتن موانع است. من فکر می‌کنم بانوان اگر توانایی خود را باور داشته باشند، می‌توانند به هر آنچه در تصور مردم نمی‌گنجد، دست یابند. پرورش اعتماد به نفس در بانوان نقش اول را ایفا می‌کند. خانواده‌ها اگر می‌خواهند فرزندان موفق – چه دختر چه پسر – داشته باشند باید از سنین خردسالی به فکر پرورش اعتماد به نفس در آنها باشند.

 

  • چه احساسی دارید که از معدود خلبانان زن در کشور هستید؟

اینکه از معدود خلبانان بانوى کشور هستم لطف و عنایت خداست. رسیدن به خواسته‌ها در سایه توجه پروردگار همت و اراده راسخ برای توانستن می‌خواهد که خدا را شکر من توانستم. در این مدت هرگز به خودم مغرور نشدم چون به قدرت خداوند بزرگ واقفم. ولى در کل حس توصیف‌ناپذیرى است. احساسى شورانگیز توأم با شکرگزارى مداوم به درگاه ایزد یکتا دارم.

 

  • به طور کلی دردسرها و پیامدهای خلبانی در ایران چیست؟

یکی از دردسر‌هاى این رشته اول از همه هزینه‌هاى سنگین دوره آموزش است. بعد از آن حجم زیاد مطالب آموزشى و پروازهاى سنگین آموزشى است. بعد از اتمام دوره آموزش و استخدام به عنوان خلبان هواپیماى مسافربرى نیز باید با مشکلات ‌خواب دست و پنجه نرم کرد. ساعت‌هاى پروازى چرخشى در طول ٢۴ ساعت شبانه‌روز کم‌خوابى، بى‌خوابى و در کل ساعت‌هاى خواب نامنظم را به همراه دارد. به علاوه، دورى از خانه به مدت ۲ تا ۳ روز در پروازهاى دوربُرد از دیگر مشکلات این حرفه است.

 

  • اولین پروازتان را به یاد دارید؟

اولین پرواز من در ایرلاین اسفندماه ٩١ از تهران به مقصد مشهد مقدس بود و این از افتخارات من است.

 

  • تا امروز چند ساعت پرواز داشته‌اید؟

در حال حاضر ۲ هزار ساعت سابقه پرواز با هواپیماى جت مسافربرى در ایرلاین را دارم. در ابتداى استخدام در هواپیمایى ماهان گواهینامه پرواز با هواپیماهای BAe, RJ100 و هواپیماى پهن‌پیکر ایرباس ٣٠٠ سرى ۶٠٠ و ایرباس ٣١٠ را دریافت کردم. براى خلبان اول شدن حداقل ۵ هزار ساعت سابقه پروازى نیاز است.

 

  • به غیر از شما چند بانوی خلبان در ایرلاین‌های کشور فعال هستند؟

در حال حاضر ٧ خلبان خانم در ایران در ایرلاین‌هاى مختلف مشغول پرواز هستند.

 

  • آیا دیدگاه مسئولان برای پیشرفت زنان در این حوزه مساعد است یا چندان تمایل ندارند بانوان وارد این حرفه شوند؟ دلیل عدم جذب زنان در ایرلاین‌ها چیست؟

نظر شرکت‌هاى مختلف در جذب خلبان خانم مثبت است. به شرط آنکه شیرزنان ما کمر همت ببندند و قابلیت‌هاى خود را به نمایش بگذارند تا تفاوت زنان کوشا در میان اکثریت آقایان به چشم بیاید.

 

  • راز موفقیت شما در این حرفه چه بوده است؟

راز موفقیت من فقط پشتکار و درس خواندن مداوم بوده است به این معنا که تمام تلاشم را در این زمینه به کار گرفتم و تنها به صورت مقطعی به درس خواندن نپرداختم. دوران آموزش در این حرفه هیچ‌گاه به پایان نمى‌رسد. حتى با سابقه ۲۰ هزار ساعت پرواز باز هم نکاتی براى آموختن وجود دارد.

 

  • در این سال‌ها تجربه سانحه داشته‌اید یا در شرایط اضطراری قرار گرفته‎اید؟

تا امروز سانحه نداشته‌ام و آرزو مى‌کنم تمام پرواز‌ها در سراسر دنیا به سلامت انجام شود. آرزوی قلبی من و هر خلبانی این است که هر هواپیمایی که از زمین برمى‌خیزد، دوباره به سلامت به زمین بنشیند./

/ 0 نظر / 153 بازدید