میرزا عبداغنی معروف به درویش غنی آستارائی نمینی از ۱۲۵۰-۱۳۲۷ شمسی از خلفای بزرگ عرفانی در علوم ظاهر و باطن پر مایه بوده و دلی از بند تعلقات دنیوی گسسته داشته است بهندوستان و به بسیاری از کشور های اسلامی مانند شام و عراق و حجاز و ترکمنستان سفر کرده بود در اردبیل و ماهان و کردستان بسیاری از بزرگان طریقت صوفیه را می شناخت و در نزد انان مقامی داشته است در شهر سلیمانیه بادائان شیخ حسام الدین برخورد داشته و مباحثات داشته درویش غنی سیاح بوده در جوانی محل اقامت ایشان نامعلوم ولی در کبر سن در محله یعقوبیه آستارا که امروزه آنرا کوی رحمانی خوانند رحل اقامت افکند او مذهب زیدی داشته است در نزد بزرگان شهر قدرتش فزونی گرفته جزوریش سفیدان محل مخسوب می شده گاها فال بینی و دعا نویسی نیز می کرده شعر می سروده و آواز خوش و رسائی داشته است گویند که تار نیز می نواخته از داشتن فرزند اطلاعی کسب ننموده ام اما در بعضی از محافل شنیده می شود که فلانی نوه درویش غنی می باشد تا چه حدی صادق است معلوم نیست مردان مسن که او را دقیق می شناسند می گویند او این دو بیتی را همیشه در نزدیکی اذان ظهر با صدای خوب می خواند است .

تاریخ و فرهنگ نمین – ستودی نمینی




:: برچسب‌ها: درویش غنی, میرزا عبداغنی
ن : سولماز پورنعمت پیله رود
ت : ۱ مهر ۱۳۸٩
نظرات ()
 
 

پیچک