وی آموزش تحصیلات خود ، مکتب و قرآن را در نزد خانواده خود تکمیل آموخته است تمام دوران زندگی خود را در محل تولد خود گذاریده و شخصی معتمد و عالم و مقتدر و مورد احترام اهالی و نیز به عنوان داور و حکم آنان شهیربوده است. پدروی مرحوم میرزا بابا متخلص به ((زاهد ))از خاندان میرزا عبدالله واز شعرای مبرز منطقه بوده که نمونه هائی از آثار ادبی ایشان نیز باقی است، مادر وی مرحومه ((ام لیلی)) با مقسط الرںس اصلی خانوادگی شهر لنکران ازشهر های بزرگ و تاریخی جمهوری آذربایجان میباشد.

مرحوم خیاط دراثر اخلاص و علاقه باطنی و دیانت خود ، از یک حالت خاص برقراری ارتباط با ائمه وخاندان آل عبا بهره مند بود واین مهم رااز طریق سرودن مدایح عرفانی و مرثی که در ایام مبارک و مراسم سوگواری خاندان آل عبا الخصوص درماه محرم الحرام بهره برداری خود ومداحان اهل بیت بوده بیان می‌دارد.

وی در بین سالهای ۱۲۹۰الی ۱۲۹۵ در معیت پسر خاله خود کربلائی ابوالفتح با وسیله ( اسب )، به زیارت تربت پاک سالارشهیدان مشرف ومراجعت می‌نماید وآنچه که از بیانات مشروح اکثر یت بزرگان گذشته و حال در خانواده و فرزندان آن مرحوم و همچنین دختران درحیات وی همراه مسموع بوده و هست ، بیان خاطرات و دستیابی به آمال و آرزوها و توشه وی ازاین سفر بوده است که تا آخرین لحظات حیات خود اظهار میداشته است وشواهد آن را درسوزدل مشهور دربعضی از مدایح و اشعار عرفانی ((خیاط )) میتوان یافت.

مرحوم خیاط علیرغم اینکه از تیره خاندان ملاک وقت منطقه بوده ،علی الظاهر به حرفه خیاطی اشتغال داشته ودر این شغل نیز از مهارت خاصی برخوردار بوده است ،.

در مدح شهید کربلا چنین می‌گوید :ای خوش آن روز که در انجمن کرب و بلا / خیل عشاق حسینی ، می مستانه زدند / در یکی از شبهای سرد زمستانی ، به هنگام اذان مغرب، در اثرسکته قلبی برای همیشه دیده از جهان بسته و در آرامگاه خود در شهرستان نمین آرمید.

تلخیص از مقاله یحیی عسگری نمین




:: برچسب‌ها: میرزا یوسف عبدالهی, خیاط(بیدل), شهرستان نمین
ن : سولماز پورنعمت پیله رود
ت : ۱٢ شهریور ۱۳۸٩
نظرات ()
 
 

پیچک