شهرستان نمین

معرفی شهرستان نمین

شیخ احمد هاشمی هشین
ساعت ۱٢:٤٦ ‎ب.ظ روز ٢ مهر ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:

در شامگاه چهارشنبه مورخه 1/7/88 دار فانی را واع گفت

شیخ احمد هشین

فرزند محمد به تاریخ 1309 هجری شمسی ،در روستای هشین از توابع بخش سنجید خلخال به دنیا آمد .تا سال 1323 – یعنی 14 سالگی – در خدمت پدر همزمان با اشتغال به کارهای کشاورزی به فراگیری قرائت و ترتیل قرآن همراه با حفظ بخش هایی از آن و خواندن گلستان سعدی و دیوان حافط و نصاب الصبیان ابونصر فراهانی و احادیثی چند از نبی اکرم (ص) که آنهمه را به دقت و علاقه خاصی در محضر پدر آموخت .ممارست دو اوین شعرا در سنین جوانی از همان آغاز بذر ذوق و قریحه شاعری را در وجود او پاشید و ثمره آن دیوان سترگی بود که از خود به یادگار گذاشت

.

 

در سن 14 سالگی به صلاحدید پدر زادگاه خود را به قصد اسالم گیلان و در جستجوی کار ترک کرد و این نخستین تجربه سفر او بود که مقدمه ی سفرهای پربار و سرنوشت ساز بعدی او گردید .

شیخ احمد با اجایت دعوت مرحوم صوفی خداقلی در مسجد روهام بیگ محله اسالم تدریس قرآن را آغاز نمود و در کنار آموزش قرآن ،طلاب جوان را با احکام مقدماتی شریعت و اخلاق اسلامی نیز آشنا کرد و کم کم علاقمندان به مکتب او فزونی گرفتند و از گوشه و کنار و ییلاق اسالم از او دعوت می شد تا کلاس درس خود را تا آنسوی کوههای طالش گسترش دهد سفر دوم شیخ در سن 23 سالگی از اسالم به طرف کردستان تحقق یافت .در 10سال زندگی شیخ بزرگوار در اسالم دو اتفاق بسیار میمون و مبارک و تاثیر گذار معنوی او روی داد: 1-دیدار و زیارت با شیخ محمد نقشبندی عنبرانی که در آن زمان آوازه شهرت او تا سمرقند و بخارا و ماوراء النهر کشیده شده بود و از او به عنوان احیا گر هزاره ی دوم یاد می شد که این دیدار او را به شریعت و طریقت بیش ار پیش پاینده نمود .

. 2- دیدار با شیخ نقشبندی فرزند شیخ سراج الدین نقشبندی (ره) در ییلاق اسالم بود شیخ بعد از سفر به کردستان و اندوخته های فروانی که از علوم ظاهری و باطنی فراهم آورده بود به سرزمینی بازگشت که روزی از همان محیط در جستجوی چشمه معرفت به دیار غربت رخت سفر بربسته بود و تشنه کامان فراوانی چشم انتظار به راه او دوخته بودند .سالهای سال عمر پر برکت خود را صرف اموزش و تعلیم دلباختگان و مشتاقان علم دینی و عرفانی نمودند.مثنویات و غزلیات و قصاید ایشان در چهار زبان فارسی و عربی و ترکی و طالش اندوخته ها و اندیشه های عرفانی و اجتماعی خود را به نظم کشیده است

شعر ها ی پر بار ی از شیخ بود ولی من این شعر را به خاطر وفات ان بزرگوار انتخاب کردم

خوش آمده ای تو بر مـــــزارم                                     با تو سخنی دگـــــــــر ندارم

اکنون به حضــــــــورتان نیایم                                     در حشر زخاک ســر بر آرم

گر طالب عبــــــــرتی نگه کن                                     در زیر گلِ گُل بهـــــــــــارم

با اهل دلـــــم حکایت ی هست                                    چون بلبل باغ آن دیـــــــــیارم

بر گریه چنــــان توفیقی نیست                                     بر فاتحه خواندن انتظـــــارم

در وقت وداع دوستــــــــــــانم                                     در دست نمانده اختیـــــــارم

با خود دل هر کســـی که بر دم                                   گفتا به خدا همی سپــــــــــــارم

چون کار زمانه پر خطــــر بود                                  گفتم به جهان دگر چه کـــــارم .

برگرفته از کتاب مجموعه اشعار شیخ احمد هاشمی

روحشان  شاد یادشان گـــــرامی باد