سرخان قانع (منبع : روزنامه همشهری )

محیط زیبای تئی داغی (تنگ داغی) در دهستان گرده امسال 5 بار ما را در مرخصی خرداد ماه به سوی خود کشاند جذبه و کششی که این منطقه زیبا دارد اگر زندگی شهری و ماشینی ( زندگی قالبی و قلابی) که در شهرها غالب گشته است، نبود پیش از آن در این منطقه بسر میبردم. بعد از سیر و گشت در آنجا و استفاده از هوای خوب ، طبیعت زیبا و بکرآن ، استشمام گلهای وحشی ، کاکوتی و جمع آوری مصرف سالانه از آنها، چیزی که  ذهن و فکر ما را آشفته و نگران کرد وجود ماشینهای سنگین ( بلدوزر، لودر، کامیون و . . . ) بود که در قسمت شمال غربی آن چون موریانه به جان این منطقه زیبا افتاده بودند که آثار آن میتواند موجب فرسایش خاک منطقه ، از بین رفتن گونه گیاهی ، سیلاب ، گرد و خاک و در نتیجه به هم خوردن اکوسیستم این منطقه شود. منطقه ای با چشم انداز زیبا که بسیار مناسب برای تفرجگاه و سکونتگاه بشر می باشد با امکانات بالقوه ای که دارد ظرفیت و توانایی شهر چندین هزار نفری را میتواند داشته باشد بشرطی که مطالعات و تلاشهایی برای حفظ محیط زیست ، فــرهنگ و هـویت آن بعمل آید تا شهر پاک و سبز پایدار  درست گردد ( قرار نیست همیشه شهر آلوده ای داشته باشیم ولی اگر جلوی این نطفه ناپاک گرفته نشود چنین خواهد شد).


آثار تمدن کهن نهفته در آن نیز شاهد زندگی چندین هزار ساله در این منطقه معتدل کوهستانی می باشد. شاید روستای گرده بخاطر دسترسی به جاده به طرف جنوب هدایت و گسترش یافته است ولی بدون تردید نیاکان قدیمی ما در دامنه و حاشیه تی داغی سکونت داشته اند که آثار آن به روشنی محسوس می باشد. لذا این روستا پتانسیل بالایی برای شهر  شدن دارد که بزودی اتفاق خواهد افتاد، کاش قبل از اینکه این امر حادث شود محیط زیست سالم ( کوه، دره ، درخت و رودخانه  با گونه گیاهی و جانوری آن ) بخوبی حفظ شود، تخریب نگردد و به مواد شیمایی سمی  و زباله های خطرناک  تبدیل نشود. بحث توسعه پایدار که همیشه مطرح است و بشدت مورد توجه قرار میگیرد پایه و اساس آنرا حفظ محیط زیست ومنابع طبیعی آن تشکیل می دهد. حالا ما بجای اینکه سدی با آب زلال در بغل ته داغی با امکانات ویژه گردشگری و رفاهی برای اوقات فراغت در این محدوده زیبا داشته باشیم شاهد پساب و زباله های خطرناک بجا مانده توام با سیلاب و گرد و غبار خواهیم شد (لازم است بدانیم سدی که در این محدوده احداث می گردد در مکان مناسبی نیست، بهترین مکان شرق تی داغی می شد، بارش کم و حوضه آبریز محدودی که در این منطقه داریم متاسفانه این حوضه آبریز محدودتر هم انتخاب شده و حوضه آبریز محدوده شهر عنبران و اطراف آن ، روستای کلش ( گلشن ) و رودخانه های موجود آن را پوشش نمی دهد امیدوارم این نوشته ها اشتباه باشد و از متولیــان امر جـواب قانـع کننـده ای داشتـه باشیـم ولـی متاسفانه اتفاقاتی که در کشور ما رخ می دهد این نگرانیها برطرف نمی شود).

اهمیت مناطق کوهستانی بر کسی پوشیده نیست لذا بیشتر مردم در کوهپایه ها  زندگی می کنند و از چشم انداز زیبا ، آب وهوای پاک و دلپسند آن استفاده میکنندآب شیرین و قابل شرب موجود از وجود برکت کوههاست که به برجهای آب نیز مشهورند ولی بیاد داشته باشیم که این برجهای آب، نیاز به مراقبت ، حمایت و احیا دارد به دلیل شکل فیزیکی  که دارند اکوسیستم حساس  و شکننده ای دارند که با کوچکترین دخالت  انسان منجـر به تخریب شدید مناطق می گرددچه رسد به این که  با استخراج معادن توسط افرا سودجو مواجه شویم! استفاده‌ و سوء استفاده‌ از سنگهای آن برای تزیین خانه های یک عده خاص موجودیت‌ بشر این منطقه را در معرض‌ خطر قرار خواهد داد که هر چه سریعتر باید متوقف گردد.البته فعالیت آنان در آغ داغ، کوه سلوط و هر نقطه دیگر نیز، تخریب زیست محیطی به همراه داشته که می بینیم و در آینده نه چندان دور بیشتر ملموس تر خواهد شد. این افراد سوجو در مکانهایی مستقر شده اند که دسترسی سریع  و آسان به جاده، شهر و . . . دارد ( فعالیت و اسکان آنها در کنار آثار باستانی نیز قابل تامل است )که علاوه بر آلوده نمودن محیط اطراف، از بین رفتن مرتع ، آثار، نشان منطقه، آثار باستانی و یادگار نیاکان ما نیز گشته ، جاده های موجود منطقه را نیز که با هزینه های هنگفتی بوجود آمده است تخریب کرده اند. لذا فعالیت آنان هیچ توجیهی نمی تواند داشته باشد درصورتی موجه می گردد که به خودشان زحمت  دهند دوکیلومتر آن طرفتر، پروژه سدی که تعیین شده است داخل آن کار کنند تا ضمن اینکه مواد مورد نیاز خود را تامین کنند از طرفی با این کار به آبگیری بیشتر سد هم کمکی داشته باشند .

بخاطر محرومیت منطقه، رضایت به احداث کارخانه سیمان دادیم تا در سایه آن به کاستیهای اساسی فایق آییم که اتفاق نیافتد، اگر سود نیم درصد آن به محیط زیست این منطقه اختصاص داده می شد  مشکلی ایجاد نمی گشت، نه تنها چنین نشد بلکه با استفاده گسترده از آبهای سطحی و زیرزمینی، سطح آبهای زیرزمینی پایین رفت و موجب نابودی چشمه سارها و چاه ها شد و در نتیجه نابودی باغها و از بین رفتن زمینهای کشاورزی گشت. مواد شیمایی حاصل از آن نیز جای خود را دارد و عوارض آن بر ارگانیسم انسان و محیط زیست بر کسی پوشیده نیست.  منطقه زیبای ساری دره که روزی مرتع این منطقه بوده و از نظر گونه گیاهی و آب معدنی، خاص خود را داشت و مورد استفاده انسان و دامها قرار می گرفت تبدیل به زباله های خطرناک و مواد شیمیایی حاصل از این کارخانه شده است و بعضی مرغداریها و کارخانه های دیگر نیز سوءاستفاده کرده و مرغهای مرده ، زباله و مواد زاید دیگر را در آنجا رها می کنندکه حالا تبدیل به یک منطقه شیمیایی سمی شده است .

اکنون نمی توانیم شاهد آنرا در این منطقه خاص حریم روستایی و محیط اطراف، که جان و زندگی ما به آن بسته است و ریشه های فرهنگ غنی و هویت ما با تار و پود آن عجین گشته است، داشته باشیم هر گونه تخریب و فروپاشی آن ضربه جبران ناپذیری به زیست بوم و مردم منطقه خواهد داشت.

بحث محیط ‌زیست یک مسئله فرا منطقه ای است  هم برای کشور، منطقه و هم در سطح جهان یک امر حیاتی است لذا همه مسئول وموظف به حفظ آن هستند وهیچکس حق ندارد  سوار بر اسب سرکش قدرت و ثروت ، تعرضی به آن داشته باشد و سازمانهای دولتی و غیر دولتی نیز باید گریزناپذیری این امر را بپذیرند و خدای نکـرده دست به خطـاء غیـرقابل جبـرانی نـزنند کـه مسئولیت عـواقـب وخیم و خطرناک آن بر عهده آنان می باشد.     سرخان قانع 14/4/1394

                                    




:: برچسب‌ها:
ن : سولماز پورنعمت پیله رود
ت : ۱٧ مهر ۱۳٩٤
نظرات ()
 
 

پیچک