شهرستان نمین

معرفی شهرستان نمین

سعدالله خان آزاده نمینی
ساعت ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ روز ۳٠ بهمن ۱۳٩٠  کلمات کلیدی:

سعدالله خان آزاده در سال 1278 شمسی در نمین به دنیا آمد. پدر او «علی‌خان» نام داشت و از خوانین نمین بود که دارای چهار پسر بنامهای سعداله،  رستم، عیسی و قوام بود که همة آنها کارمند دولت بوده‌اند. مادرش «گوهرتاج خانم» خواهر سردار ناصر و دختر «قمرخانم» بود. (قمرخانم در تاریخ نمین یکی از بانوان بنام می‌باشد که زمانی نایب الحکومه بوده است.) جد بزرگ سعدالله‌خان «خداقُلی‌خان بابا» بوده‌است.

سعداله‌خان تحصیلات ابتدایی را در نمین گذرانده و سه سال در دبیرستان آستارا درس خوانده و برای گرفتن دیپلم به تهران رفته و در مدرسه دارالفنون در رشته فرهنگ و ادبیات دیپلم گرفته است.

 منبع :tarikheardabil.blogfa com/


وی در سال 1298 شمسی مدیر دبستان پسرانة چهار کلاسی در نمین گردید و در این دبستان به تدریس برای کودکان و نوجوانان این شهر مشغول شد و در این مدرسه شاگردان زیادی تربیت نمود. از جمله شاگردان ایشان سلطان علی‌خان اسبقی، آقای نصیری و خانم آرام مجیدی بودند.

در سال 1312 شمسی او به علت علاقه‌ای که به مشاغل نظامی داشت، به ارتش ملحق شد و بعد از طی دوره‌ای به سپاه آذربایجان (به فرماندهی تیمسار شاه‌بختی) پیوسته و با درجة ستوانی بعنوان رییس دفتر ستاد سپاه آذربایجان مشغول انجام وظیفه شد.

وی بعد از چند سال خدمت در نمین، به اردبیل منتقل شد و در همانجا، با خانم «زرّین‌تاج» دختر افتخار العلمای اردبیلی[1] ازدواج نمود. سعدالله‌خان بعدها سه همسر رسمی دیگر نیز اختیار کرد که حاصل ازدواج آنها 7 پسر و 4 دختر بود. او به تربیت فرزندانش اهتمام زیادی نشان می‌داد و با وجود اینکه دارای 11 فرزند بود، همة آنها دارای تحصیلات دانشگاهی هستند. حمیدخان آزاده یکی از فرزندان ایشان می‌باشد که فردی فرهنگی، متعهد و علاقمند به دانش و علم بوده و در آبادان به تدریس اشتغال داشته‌ و شهید جهان‌آرا یکی از شاگردان او در آبادان بوده است.

سعدالله‌خان شخصی درستکار و دلسوز بود و در طول دوران خدمتش به حق و حقوق کسی دست نبرده و اجازه نمی‌داد هیچکس به حقوق دیگران تجاوز نماید. او با جان و مال خویش در خدمت مردم بود و همیشه به فرزندانش سفارش می‌کرد تا جایی که می‌توانند به مردم خدمت نمایند و اگر توان آن را نداشتند، حداقل ظلم و خطائی در حق مردم انجام ندهند.

 در شهریورماه سال 1320 شمسی (دو ماه بعد از حمله متفقین به ایران) ارتش منحل ‌شد و با انحلال ارتش، او نیز بیکار ‌گردید. در سال 1321 با تشکیل ژاندارمری (امنیه) به آنها پیوسته و بعنوان فرمانده گروهان ژاندارمری اهر انتخاب، و برای خدمت به منطقة اهر اعزام ‌شد. وی پس از دو سال خدمت در اهر، به فرماندهی میانه منصوب، و به آنجا اعزام گردید. هنگامی‌که وی در سمت فرمانده ژاندارمری میانه مشغول خدمت بود، جریان فرقة دمکرات آذربایجان پیش آمد. او به وسیله آن فرقه دستگیر و خلع لباس گردید. در بهمن ماه سال 1324 شمسی بعد از پایان حکومت فرقه دمکرات، او به تهران رفت و خودش را به  ارتش معرفی نمود. مدتی در تهران بود و سپس در سال 1325 او را به اصفهان منتقل نمودند. وی مدت چهار سال در اصفهان مشغول خدمت بود تا اینکه در سال 1329 شمسی به اهواز رفته و در آنجا مشغول خدمت گردید. در سال 1332، او عازم آبادان شد و مدت سه سال نیز در این شهر به  خدمت پرداخت و سرانجام در سال 1335 شمسی با درجه سرهنگی از خدمت بازنشسته شد. بعد از بازنشستگی دو سال در آبادان ماند و سرانجام در سال 1337 به  مسقط الرأس خود شهر نمین آمده و در آنجا ساکن گردید.

از سعداله خان چند کتاب و دفتر خاطرات باقی مانده که هنوز به چاپ نرسیده است. یکی از دفترها در دست فرزندان او در نمین موجود است و دفتر دیگر بنام «سرگذشت من» در دست فرزند دیگرش در اهواز می‌باشد.

از کارهای عام المنفعه ایشان، اهدای خانه و زمین شخصی برای احداث اولین تأسیسات و ساختمان هلال احمر شهر نمین می‌باشد که در همان مکان ساختمان هلال احمر احداث گردیده است.

 او تا اواخر عمر خویش در نمین ساکن بود و در تاریخ 23/11/1359 شمسی به رحمت ایزدی رفت و در آرامستان نمین آرمید. روحش شاد باد.

 

 

 



1- آیت الله حاج سیدابراهیم افتخارالعلمای اردبیلی در سال 1240 یا 1250 شمسی در خلخال متولد شد و در اردبیل ساکن بوده و به تدریس علوم دینی، فقه و فلسفه می‌پرداخت. شاگردان زیادی را تعلیم داده و شخصی دیندار، راستگو و نصیحت‌گرا بوده و لقب افتخارالعلمایی  در دوره قاجار به نامبرده اعطاء گردیده است. وی در سال 1323 شمسی دار فانی را وداع کرده است.